A mı B mi C mi D mi?

Aşağıdaki soruları dikkatlice okuyunuz ve sizin için en uygun seçeneği işaretleyiniz.

Yaşınız, cinsiyetiniz, diplomanız, maaşınız,
Evli misiniz, kirada mısınız, evde kaç kişisiniz?
Çalışıyor musunuz, yoksa çalışamıyor musunuz?
Hangi dili konuşuyorsunuz, nerelisiniz, neye inanıyorsunuz?

“Yavrum baban nereli” diye lay lay lom devam etmek istedim de olmuyor.

Endişelenmeyin; kim olduğunuz belli olmaz, cevaplar kimliğinizi değil, sınıfınızı ele veriyor.

Yazının sonunda “Sınıfın bil safa gel” * diyeceğimi anladınız değil mi? Lakin tavsiyem; sonuna kadar okuyun “aaamaan aynı laflar” deyip ekranı kaydırmadan, umut’u paylaşalım.

Devam ediyorum: Araştırılan şeye göre hedef kitlenin demografisine uygun olmayabilirsiniz.  O vakit denir ki “Bize zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz”.

Daha açığı bazıları için bir veri bile değilsiniz.

Oysa sahip olunan yaşam verileri çoğu kez ufkumuzu kapatan seçeneklerden ibaret değil mi? Bu “ışıltısız” hayatı biz seçmedik.

Durun, coğrafyanız ya da doğduğunuz ev kaderinizdir, demiyorum.

Diyorum ki, “Hayat bir açık uçlu sorudur” derler ya; hani isteyen istediği cevabı yazabilir, isteyen istediği hayatı kurabilir falan. Hatta çok isterseniz olur. Hele çok çalışırsanız kesin(!).

Kulağa iyi geliyor.

Ama gerçek seçenekler; A şıkkı: Şükret. B şıkkı: Çal, çırp. C şıkkı: Şansına küs.

D şıkkı: Vazgeç. E şıkkı: Birleş, kazan ve değiştir.

Üstelik bir yanlış tüm doğruları götürüyor.

Bir de şu var, bazı sorular gerçekten açık uçludur.

Ama o boşluğa ne yazabileceğin, cebindeki parayla belirlenir.

En zoru bazı soruları boş bırakamazsın, formun her zaman zorunlu alanları vardır.

Sen lafı uzatmak istemezsin dedi içinizden biri. Evet, istemem. Dünyayı Sarsan On Gün’den alıntı diyorum: “John Reed’e ‘Sen kimlerdensin?’ diye sorduklarında, o tek bir yanıt verir: Dünyada iki sınıf var. Burjuvazi ve proletarya”.

Şükret mi? Çal çırp mı? Şansına küs mü? Vazgeç mi? Yoksa E şıkkı: Birleş ve değiştir mi?

Ve son söz niyetine söylüyorum. Bir doğru dünyayı kurtarabilir. Nasıl mı?

“Tekliyor işte çağın çarkına okuyan çark/ Ve durdu muydu bir gün bu kör, avara kasnak/ Bir zincir yitirenler bir dünya kazanacak”*.

* Hava döndü işçiden, İşçi Marşı, Can yücel